به گزارش خبرگزاری شبستان از استان قم، در آستانه سالروز شهادت نهمین پیشوای شیعیان جهان، حضرت امام جواد علیهالسلام، مراسم تعویض پرچم گنبد حرم مطهر حضرت موسی مبرقع (فرزند بلافصل امام جواد) و تقدیر از زحمات خدمتگزاران اهلبیت، با حضور علما، مسئولین استان و مردم ولایتمدار برگزار شد.
آیتالله فاضل لنکرانی در این مراسم با اشاره به شخصیت والای امام جواد(ع) اظهار داشت: ولادت حضرت جواد(ع) چنان با برکت بود که امامت امام رضا(ع) و تداوم آن را در برابر شبهات فرقه واقفیه تثبیت کرد.
متن کامل سخنان آیت الله فاضل لنکرانی به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
در آستانه شهادت نهمین پیشوای شیعیان جهان حضرت امام جواد(ع)، توفیق یافنهایم که برای تکریم حضرتش و نیز مراسم تعویض پرچم گنبد حرم فرزند بلافصل ایشان امامزادهی لازم التکریم حضرت موسی مبرقع و تقدیر از زحمات خدمتگزاران اهلبیت علیم السلام در این مکان شریف، گرد هم جمع شویم.
افتخار ما قمیها این است که در جوار قبر بانوی بزرگ اسلام فاطمه معصومه سلام الله علیها و چنین امامزادگان جلیل القدری هستیم و این برای ما بسیار توفیق بزرگی است. باید تقدیر و تشکر کنیم از همه کسانی که در احیا، توسعه و معرفی این امامزاده به مسلمانان جهان اهتمام ورزیدهاند به طوری که امروز میبینید از اطراف و اکناف برای زیارت این مرقد مطهر حضور پیدا میکنند. باید یاد رهبر شهید و قائد بزرگوار عظیم الشأنمان حضرت آیت الله العظمی خامنهای رضوان الله تعالی علیه را گرامی بداریم که سال ۸۹ در آن سفری که به قم تشریف آوردند و به زیارت این امامزاده مشرف شدند با تأکید دستور فرمودند که این مکان باید توسعه یابد و الحمدلله مسئولین همه دست به دست هم دادند و این توسعه تا اندازهی بسیار مهمی محقق شده است.
اما درباره امام جواد (ع) چند نکته عرض نموده و چند نتیجه میگیرم. زمانی که امام رضا(ع) شهید شد، امام جواد(ع) هفت ساله بودند، اولاً قبل از ولادت امام جواد(ع) این تهمت و اشکال را به امام رضا(ع) وارد میکردند که آن حضرت عقیم است و فرزندی ندارد، خود امام هشتم قبل از ولادت امام جواد(ع) فرمود: «والله لاتَمْضِی الْأَیَّامُ وَ اللَّیَالِی حَتَّی یَرْزُقَنِیَ اللَّهُ وَلَداً ذَکَراً یَفْرُقُ بِهِ بَیْنَ الْحَقِّ وَ الْبَاطِلِ» خدا به من فرزند و پسری روزی خواهد کرد که معیار حق و باطل خواهد گردید، بعد از ولادت امام جواد(ع) هم فرمود: «هذا المولود الذی لم یولد مولود اعظم برکة علی شیعتنا منه»، یعنی ولادت امام جواد در میان ائمه: و فرزندانشان بسیار با برکت است، اینجا مثل مرحوم مجلسی و دیگران دنبال این معنا هستند که چطور این مولود اعظم برکة بوده؟ چون همه ائمه ما: اعظم برکةً و ولادت و حیاتشان باعث برکت بوده، پس چرا امام رضا(ع) این را اختصاص به حضرت جواد داده اند؟ اینجا نکته مهم این است که خدا مولودی را به امام هشتم عنایت می فرماید که در سن هفت سالگی به امامت می رسد، به برکت ولادت امام جواد، امامت امام هشتم تثبیت می گردد، چون قبل از امامت امام هشتم گروهی به نام واقفیه پدید آمدند که امامت اهل بیت:را تا حضرت موسی بن جعفر(ع) پذیرفته و گفتند بعد از موسی بن جعفر دیگر امامی نداریم و امامت امام هشتم را منکر شدند. این گروه وقتی مشاهده کردند حضرت حدود سن ۵۰ سالگی فرزندی ندارد، گفتند ما نگفتیم این امام نیست! امام که نباید عقیم باشد و فرزند نداشته باشد، با ولادت امام جواد(ع) تمام این شبههها و حرف و حدیث ها نقش بر آب شد و این فرزند با متولد شدنش امامت پدر و ائمه اثنی عشر: را تثبیت کرد، این میشود برکت و الّا ائمهی دیگر ما علم، جود، سخا، شجاعت و همراهی با مردم، اخلاق و کرمشان زبانزد بود و امام جواد(ع) هم همینطور.
البته مرحوم مجلسی میفرماید وقتی امام جواد(ع) به امامت رسید یک رفاهی در میان شیعه از جهت رزق و روزی مادی هم به وجود آمد. ولی به نظر میرسد همهی اسرار و نکات در همین ولادت و تثبیت امامت شیعه مطرح است.
نکته دوم اینست که در ایام ولادت یا شهادت امام جواد(ع) معرفت ما به حقیقت امامت باید بیشتر بشود، برای اینکه مهمترین پیامش این است که امام جواد(ع) در سن هفت سالگی به امامت رسید، حتی اصحاب امام رضا(ع) نگاه به قد و بالای امام جواد(ع) میکردند میگفتند مگر میشود این امام باشد، این که سِنی ندارد، چطور میتواند امام باشد؟ امام جواد(ع) میفرمود مگر شما قرآن نخواندید، مگر خدا نمیفرماید ما به عیسی حکم نبوت دادیم در زمانی که در گهواره بود (آتَیْنَاهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا) امامت هم مثل نبوت میماند.
یا گاهی بعضی از اصحاب دیگر اشکال میکردند که مردم میگویند سن شما کم است و با سن کم چطور میتوانی امامت کنی؟ امام جواد(ع) میفرمود خدا به داود وحی کرد که یا داود، سلیمان را جانشین خودت قرار بده، مگر آن زمان سلیمان چند ساله بود؟ سلیمان بچه بود و چوپانی میکرد، اما خدا او را خلیفه قرار داد. در همان زمان داود و سلیمان عدهای گفتند ما نمیتوانیم بپذیریم سلیمان خلیفهی داود باشد، وحی آمد عصا و چوب های اینها که تشکیک دارند را جمع کنید و همراه چوب سلیمان در یک مکانی قرار دهید و در آن مکان را قفل کند، فردای آن روز ببینید کدام چوب برگ و ثمره پیدا کرده، اگر چوب سلیمان برگ و ثمره پیدا کرده باشد، ادعای داود ثابت میشود، فردا آمدند آن در را باز کردند، در میان آن همه چوب فقط چوب سلیمان بود که دارای برگ و ثمره شده بود.
این پاسخ های امام جواد(ع) میخواهد به ما بگوید که امامت یک حقیقت و سرّی از اسرار خداست که در این سرّ سن و سال نقشی ندارد. ممکن است بچهی یک روزه در گهواره نبی بشود و ممکن است یک عالم صد ساله به درد هیچ مسئولیتی هم نخورد! نمونه این قضایا در تاریخ فراوان است. بعد از شهادت امام رضا(ع) اصحاب در خانه عبدالرحمن بن حجاج جمع شدند و شروع به گریه و زاری کردند، یونس بن عبدالرحمن گفت چرا گریه میکنید؟ بنشینید تکلیف را روشن کنیم که امام ما کیست؟ آیا امام ما این بچه ای است که سنّش کم است؟ ریّان یقهی یونس را گرفت و گفت اگر این امری من الله است بچهی یک ساله هم میتواند صاحب این امر شود و اگر این امر من الله نباشد هزار ساله هم بشود نمیتواند امام باشد.
برادران و خواهران، حقیقت امامت عنایت خاصی است که خدا به یک انسان میکند، «یهب لمن یشاء» در این عنایت خاص، فرق نمیکند که فرد چند ساله باشد، امامت یک چنین سرّی دارد.
بعد از شهادت امام رضا(ع)، امام جواد(ع) در مسجد پیامبر اکرم بالای منبر رفت در حالی که هفت ساله بود و فرمود: «أنا محمد بن علیّ الرضا، أنا الجواد، أنا العالم بأنساب النّاس فی الاصلاب» یعنی من میدانم الآن در صلب این آقا چند فرزند وجود دارد؟ در چه سالی این فرزندها متولد می شوند؟ «أنا أعلمٌ بسرائرکم وظواهرکم» بچهی هفت ساله روی منبر پیغمبر رفته و مسجد هم پر از جمعیت است، میگوید مردم باطن تمام شما را مثل ظاهرتان میدانم، من میدانم کدامتان سعادتمند و عاقبت بخیر و کدام بدبخت میشوید؟ عاقبت همه شما را میدانم، یک بچهای که سن و سالش کم است چطور میتواند چنین ادعاهایی را داشته باشد؟ بعد خود حضرت روشن میکند و میفرماید «علمٌ منحنا به من قبل خلق الخلق أجمعین» قبل از اینکه خدا عالم را به وجود بیاورد، ما در دایرهی امامت هستیم و امامت حقیقتی قبل از خلق عالم است، این مقام را خداوند از قبل خلقت عالم به ما ارزانی داشته است «و بعد فناء السماوات والارضین»، اما آنچه مهمتر هست ذیل این عبارت است که فرمود: «ولولا تظاهر أهل الباطل ودولة أهل الضلال» اگر اهل باطل برای از بین بردن شیعه و امامت و مقابله با حق دست بدست هم نداده بودند، مثل زمان ما که همه باطل دست به دست هم داده اند_، اگر این حکومت غاصب عباسی نبود «و وثوب أهل الشک» اگر منافقینی که در دل مردم شک ایجاد میکنند نبود «لقلت قولاً تعجّب منه الأوّلون والآخرون» من یک حرفی میزدم که اوّلون و آخرون تعجب کنند! یعنی یک حرفی میزدم که در برابر این حرفی که الآن به شما زدم که میدانم درون شما چه خبر است و من میدانم عاقبت شما چیست و من تمام افکار و اندیشههای شما را میفهمم چیزی نیست!
بعد دست مبارکش را گذاشت روی دهانش و به خودش فرمود تو هم مثل پدرانت باید سکوت کنی، یعنی ائمه ما نتوانستند همه حقیقت امامت را برای شیعیانشان بیان کنند، اما ما باید خدا را شکر کنیم که گوشهای از حقیقت امامت را به برکت فرمایشات امام خمینی رضوان الله تعالی علیه و هدایتهای رهبرشهید انقلاب فهمیدیم، امروز اگر در میان تمام کشورهای دنیا ایران چنین عظمتی یافته است و اگر امریکای ترامپ قمارباز را (به قول شهید بزرگوار سلیمانی) در مقابل اقتدار سربازان و رزمندگان عزیز ما، در مقابل حضور شبانه شما مردم آگاه و فداکار در خیابانها، به ذلت و بن بست کشانده، همه به برکت امامت است.
ایام شهادت امام جواد(ع) است، همه ائمه: شهید شدند، «ما منّا إلا مسمومٌ أو مقتول». شما ببینید این حادثه جانسوز شهادت رهبر گرانقدرمان نیز در همین راستاست. فرزند یکی از ائمه ما، یک فقیه جامع الشرایط که عمری را برای اسلام و خدمت به مردم، برای خدمت به شیعه در میدان بود و میدانست که سرانجام به شهادت میرسد، اما شجاعانه و با اقتدار در میدان ایستاد. ما همه ارزشهای مان را از امامت داریم، خواهران و برادران؛ روی مسئله امامت کار کنید و ببینید اعتقادتان به امامت چند درجه است؟ بالاخره همه ما الحمدلله به اصل امامت قائل هستیم ولی درجات دارد. یک درجه از فهم ولایت همین است که این ملت اعلام میکند ما آمادهی شهادتیم، این تربیت از کجاست؟ این تربیتی است که از امام جواد و امام حسین و امیرالمؤمنین(ع) گرفته ایم، آنها ما را تربیت کردند، ما میتوانیم بگوئیم میراث بزرگ امامت، شهادت است.
عزیزان، خدّام محترم، خواهران و برادران، در کدام مذهب چنین میراثی وجود دارد؟ آیا از علمای بزرگ مذاهب دیگر کسی را سراغ دارید شهید شده باشد، ما دوازده امام داریم که یازده امام شهید شده اند و حضرت حجت (عج) هم که وقتی قیام کنند سرانجامشان شهادت است، این از خود ائمه ما. بسیاری از نائبان این ائمه هم که به دستور ائمه مقتدای جامعه شیعه قرار گرفتند شهید شدند، ما در میان فقهای شیعه شهدای زیادی داریم، چون ائمه به ما یاد دادند برای اسلام استقامت کنید ولو شهادت شوید، برای دفاع از شیعه در میدان بمانید و حضور داشته باشید ولو شهید شوید و این میراث کمی نیست، ما این را به برکت شهادت ائمه معصومین(ع) داریم، چه میراثی با ارزشتر از این میتوانیم داشته باشیم؟
امام جواد(ع) در یک روایتی فرمود «ثلاثٌ مِن عملِ الابرار» سه چیز است که نیکان انجام میدهند، «إقامة الفرائض» نماز، روزه، حج، زکات، امر به معروف و نهی از منکر، خدمت به مردم، خدمت به فقرا، «واجتناب المحارم» دوری از گناه، «واحتراز من الغفلة فی الدین» مراقب باشید از دین غافل نشوید، ببینید دوست و دشمن دین کیست؟ دین در چه شرایطی قرار گرفته؟ دین را تقویت کنید، در مقابل دشمنان دین بایستید، دین داری را در جامعه تقویت کنید، در فرزندان خودتان تقویت کنید، در خانه تحکیم کنید، خودتان رنگ دین پیدا کنید، این از فرمایشاتی است که امام جواد(ع) فرموده.
ما خدا را شاکریم که به برکت امامت و ولایت، بوسیله این انقلاب امامت در دنیا زنده شد، پیام بزرگ انقلاب ما معرفی امامت به بشریت در دنیاست، به بشر میگوئیم ما آن کسی را رئیس خود میدانیم که واسطهی بین ما و خداست، و در زمان غیبت امام هم آن کسی که آنها به ما گفته اند را ولی خودمان میدانیم. ولایت فقیه چه سنگ بنای مهمی است که امام خمینی در این انقلاب بنا نهادند. دیدید رهبری عزیز ما که به مقام شهادت رسید بلا فاصله مجلس خبرگان رهبر صالحی را به جامعه معرفی کرد، کدام نظام در دنیا چنین استحکامی دارد؟ ریشه این استحکام در امامت است، ریشه این استحکام در دین است، نه مسئله فرزندی مطرح است و نه مسئلهی دیگری! بلکه مسئله صلاحیت برای ولایت بر امور مردم است، خبرگان رهبری به سرعت رهبر شایسته را تشخیص دادند و با انتخاب بسیار صحیحی که انجام دادند، کشور را حفظ کردند. قدر امامت را بدانیم و ان شاء الله هر چه بیشتر زندگیمان را با امامت نزدیک کنیم.
حضرت امام جواد(ع) را مسموم کردند، آن حضرت هم مثل جدّ شهیدش ابا عبدالله الحسین(ع) چند روز بدن نازنینش برزمین افتاده بود، ولی با این فرق که زن و فرزند امام جواد(ع) بالای تل زینبیه ندیدند که سر مبارک او را جدا کنند. جسد مبارک امام جواد(ع) زیر نعل اسبها نرفت اما با نعل تازه جسد ابا عبدالله الحسین(ع) را له کردند.
{وَسَیعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَی مُنْقَلَبٍ ینْقَلِبُونَ}.
نظر شما