حجتالاسلام علیمحمد باقی، کارشناس مرکز تخصصی صحیفه سجادیه در پنجمین شماره از "صحیفهخوانی در سهشنبههای زیارتی سیدالساجدین علیهالسلام خبرگزاری شبستان کرمان" در گفتگو با خبرنگار این رسانه به شرحی مختصر بر دعای ۳۵ با موضوع رضا و خشنودی به قضا و قدر الهی پرداخت.
وی با بیان اینکه امام سجاد علیهالسلام در قالب این دعا به اهل دنیا نشان میدادند به رضای الهی یعنی به قضا و قدر خداوند متعال کاملا راضی هستند؛ تصریح کرد: این رضایت به قضا و قدر خداوند متعال در حقیقت توفیقی الهی است که نه با بیان و استدلال که انسان در وجود خود به این باور برسد که هر آنچه خداوند در عالم هستی انجام میدهد بهترین شکل ممکن است.
حجتالاسلام باقی فعل خداوند را مبتنی بر عدالت و لطف به بندگان دانست و تصریح کرد: امام علیهالسلام در این دعا میفرمایند خداوند زندگی بندگان را بر اساس عدالت تقسیم کرد.
وی افزود: معنای عبارت اخیر این است که مبنای آنچه خداوند در نظام هستی به هر یک از بندگان میدهد دقیقاً متناسب با ظرفیت و شرایط او عنایت میکند و هرگز به دو نفر به طور مشابه تقسیم معیشت و زندگی نمیکند.
حجتالاسلام باقی با یادآوری معنی عدالت که قرار گرفتن هر چیز در جای خود است؛ اظهار کرد: گاهی اوقات فکر میکنیم که اگر خدا به ما از دنیا کمتر از بقیه داده، بیتوجهی کرده در حالی که این نعمت خدا به من بوده که کمتر عنایت کند و همه لطف خدا است.
وی با بیان اینکه اگر آنچه قسمت مخصوص هر یک از بندگان است، با دیگری جابجا شود، همه چیز بهم میریزد؛ گفت: تصور کنید غذای فیل و مورچه جابجا شود؛ پس همه ارزاق مادی و معنوی حسابشده است و در واقع شالوده عالم هستی بر عدل استوار است.
کارشناس مرکز تخصصی صحیفه سجادیه در توضیح عبارات بعدی این دعا بیان کرد: طلب درخواست استفاده از آنچه بهره دیگران است؛ آزمایشی است که امام سجاد علیهالسلام از خداوند میخواهند به آن مبتلا نشود و ادامه میدهند " مردم را هم به آنچه از من منع کردی، امتحان نکن"
وی این بخش دعا را تأکید دیگری بر تقسیم امور بر اساس عدالت در میان بندگان دانست و گفت: امام سجاد علیهالسلام در واقع از خداوند میخواهند به آنچه استحقاق آن را نداریم مبتلا نشویم.
حجتالاسلام باقی ادامه داد: امام سجاد علیه السلام در عبارت بعدی که آن را با صلوات شروع میکنند زیرا صلوات انسان را برای بهرهمندی از دعا مهیا میکند؛ از خداوند درخواست میکند تا به آنچه خداوند قسمت کرده علاوه بر عقل و استدلال؛ باور و ایمان قلبی داشته و در عمل نشان دهیم به قضا و قدر الهی راضی هستیم.
وی ادامه داد: مثلاً شخصی میداند فلان عمل حرام است اما مرتکب آن میشود که امام علیهالسلام در اینجا با صلوات از خداوند میخواهد آنچه که ما میدانیم را تبدیل به باور قلبی کرده و در دل ما رسوب دهد که با تمام وجود و از لحاظ عقلی و دلی و شهودی به این باور برسیم هر آنچه خدا عطا کرده به عدل و بر اساس ظرفیت ما است.
حجتالاسلام باقی درخواست شرح صدر و اطمینان خاطر از جاری شدن بهترین حالت قضا و قدر در زندگی را بخشهای دیگری از این دعا دانست و گفت: امام یک تأکید بسیار مهمی دارند و آن اینکه نظام خلقت، احسن است و عالم به بهترین شکل ممکن اداره میشود.
وی اظهار کرد: ما گاهی ظاهر اتفاقات زندگی را میبینیم و بر اساس آن قضاوت میکنیم در حالی که از باطن و حکمت آن آگاه نیستیم که این اتفاق بهترین حالت ممکن برای زندگی ما است هر چند ظاهر آن تلخ باشد.
حجتالاسلام باقی تصریح کرد: این یک قاعده بسیار مهم است که به ما یاد میدهد اگر انسان به چنین باوری برسد زندگی برای او لذتبخش خواهد شد و دیگر هیچ چیز برایش افسرده کننده نیست و در زندگی به بنبست نمیرسد.
وی در تکمیل این بخش از سخنانش جمله معروف "ما رایت الا جمیلا" حضرت زینب سلامالله علیها را بعد از آن همه مصیبت بسیار سنگین در کربلا یادآوری و تصریح کرد: در امور سیاسی و اجتماعی نیز همینطور است یعنی هر اتفاقی که برای جامعه مؤمنین رخ دهد بهترین شکل ممکن است که راجع به آن به طور مفصل گفتگو خواهیم کرد.
نظر شما