خبرگزاری شبستان، گروه بینالملل: بنت جبیل، یکی از حساسترین نقاط در جنوب لبنان از نظر نظامی و رسانهای، همچنان خارج از کنترل کامل ارتش رزیم صهیونیستی باقی مانده و این مسئله پرسشهایی جدی درباره دلایل ناتوانی اشغالگران ایجاد کرده است.
در همین راستا، شارل ابی نادر، سرتیپ بازنشسته ارتش لبنان و تحلیلگر نظامی در گفتوگو با المیادین نت تأکید میکند که مهمترین عامل این ناکامی، توانمندیهای میدانی و دفاعی پیشرفته مقاومت اسلامی در لبنان و پایداری نیروهای آن است. به گفته او، ماهیت جغرافیایی منطقه و بافت متراکم شهری نیز هرگونه تثبیت کنترل را دشوار کرده و هر پیشروی را به هزینهای سنگین از نظر زمان و نیروی انسانی برای اسرائیل تبدیل میکند.
در کنار این عوامل، معادله «جنگ فرسایشی» نقش تعیینکنندهای دارد؛ بهطوری که چالش اصلی برای ارتش صهیوینستی تنها پیشروی نیست، بلکه حفظ حضور در منطقهای باز و در معرض حملات مداوم است؛ حضوری که بدون تحمل تلفات و فرسایش طولانیمدت تقریباً ناممکن به نظر میرسد.
ابی نادر همچنین «تلفات انسانی» در میان اسرائیلیها اشاره کرده و میگوید ترس از افزایش کشتهها، باعث حساسیت شدید در اعلام آمار تلفات و فشار بر تصمیمات سیاسی و نظامی شده است.
او تأکید میکند حتی اگر اشغالگران موفق به ورود به بنت جبیل شوند، این امر بهمعنای تغییر راهبردی در معادله امنیت مرزی یا تضمین امنیت شمال فلسطین اشغالی نخواهد بود، بلکه باید در چارچوبی میدانی و پیچیدهتر تحلیل شود.
در حالی که بنیامین نتانیاهو از «نزدیکی به پیروزی» در بنت جبیل سخن میگوید، واقعیتهای میدانی روایت متفاوتی دارند؛ شهر همچنان در برابر حملات ایستاده و نیروهای مقاومت با انسجام سازمانی بالا، مدیریت نبرد را در دست دارند.
طی حدود یک هفته گذشته، ارتش صهیونیستی تلاش کرده وارد شهر شود، اما مقاومت با مقابله از چند محور، پیشروی آن را ناکام گذاشته و حتی آن را به عقبنشینی وادار کرده است. اما، ساختار فرماندهی و کنترل مقاومت در داخل شهر حفظ شده که نشاندهنده ثبات میدانی در شرایط حملات سنگین است.
با وجود اهمیت نظامی، جایگاه معنوی بنت جبیل حتی فراتر از ارزش عملیاتی آن است. این شهر که در نزدیکی مرز لبنان و فلسطین اشغالی قرار دارد، صحنه مهمترین نبردهای مقاومت علیه اشغالگران بوده و در ادبیات اسرائیلی به «جهنم روی زمین» توصیف شده است.
بنت جبیل پیش از عقبنشینی سال ۲۰۰۰ نیز کانون درگیریها بود و در جنگ ژوئیه ۲۰۰۶ نیز هدف حملات گسترده قرار گرفت که به تخریب بخشهای زیادی از آن انجامید، اما با وجود این، رژیم صهیوینستی هرگز نتوانست کنترل آن را به دست بگیرد.
امروز نیز این شهر به میدان نبردی فرسایشی تبدیل شده؛ جایی که هدف مقاومت، متوقف کردن پیشروی دشمن و تحمیل هزینههای مستمر به آن است؛ تلاشی که در امتداد همان معادلهای قرار دارد که سال ۲۰۰۰ با شعار معروف «اسرائیل سستتر از خانه عنکبوت است» تثبیت شد.
این عبارت تاریخی را سید حسن نصرالله در سخنرانی معروف خود در بنت جبیل پس از آزادسازی جنوب لبنان مطرح کرد؛ سخنی که به نماد قدرت مقاومت و شکنندگی ساختار رژیم صهیونیستی تبدیل شد.
نصرالله در آن زمان بنت جبیل را «پایتخت مقاومت و آزادسازی» نامید؛ شهری که بهگفته او، نهتنها نماد پیروزی، بلکه تجلی اراده مردمی است که توانستند معادلات نظامی منطقه را تغییر دهند.
امروز نیز، همانگونه که در گذشته، بنت جبیل همچنان نماد پایداری باقی مانده؛ شهری که تلاشهای مکرر برای شکستن آن بینتیجه مانده و هر بار، روایت «پیروزی مقاومت» را بازتولید کرده است.
نظر شما