خبرگزاری شبستان، گروه بین الملل: واقعه کربلا در دهم محرم سال ۶۱ هجری قمری، با شهادت امام حسین(ع) و یارانش به پایان رسید، اما پیام آن در همان سرزمین و همان روز متوقف نماند. پس از شهادت امام حسین(ع)، حضرت زینب(س) مسئولیتی تاریخی بر عهده گرفت؛ مسئولیتی که از همراهی با کاروان اسرا تا ایستادگی در برابر حاکمان اموی و روایت حقیقت عاشورا امتداد یافت.
حضرت زینب(س)، در خانواده‌ای پرورش یافت که علم، ایمان، عدالت‌خواهی و مسئولیت اجتماعی از ارکان آن بود. حضور او در واقعه کربلا تنها به همراهی با برادرش محدود نماند. پس از شهادت امام حسین(ع)، او در شرایطی که بازماندگان کاروان با اسارت و فشار سیاسی روبه‌رو بودند، نقش مهمی در حفظ پیام قیام و مقابله با تحریف آن ایفا کرد.
خطبه‌های حضرت زینب(س) در کوفه و مجلس یزید در دمشق، از برجسته‌ترین جلوه‌های این نقش تاریخی است. او در برابر حاکمانی سخن گفت که می‌خواستند پیروزی خود را نشانه حقانیت حکومتشان جلوه دهند. در چنین فضایی، سخنان حضرت زینب(س) معنایی فراتر از سوگواری داشت؛ این سخنان، اعتراض به ظلم و افشای تناقض میان قدرت سیاسی و حقانیت اخلاقی بود.
«یاد ما را محو نخواهی کرد»؛ پیام خطبه زینب(س)
ادوارد مونتاگو، یکی از شرق شناسان اروپایی در درباره شخصیت حضرت زینب(س) نوشت: در کتاب های تاریخی مانند ابن اثیر، مسعودی و دیگر مورخان جستجو کردیم که خطبه ای از حضرت زینب(س) و بخش‌هایی از آن را یافتیم. حضرت زینب(س) در بخشی از خطبه خود می فرماید: «فکد کیدک واسع سعیک فوالله لا تمحو ذکرنا ولا تمیت وحینا ولن تُدرِک أمدنا» (ههر چه نیرنگ داری به کار بند و نهایت تلاشت را بکن و هر کوششی که داری به کار گیر؛ امّا به خدا سوگند یاد ما را محو نخواهی کرد و وحی ما را خاموش نتوانی نمود و به موقعیت و جایگاه ما آسیب نخواهی رساند.)
ادوارد مونتاگو نوشت: این زن کیست؟ قدرت سخنانش سنگ را با آن سختی می شکند. او یک زن است. تاج و تخت یزید را تهدید می کند. یزید براساس آنچه از زندگی او می دانیم، او یکی از همتایان غربی ماست. ما در اروپا، مشروبات الکلی می خوریم و در کلوپ های شبانه خوش می گذرانیم. اما حضرت زینب مشابه حضرت مریم(ع) است
در واقع ما اعتراف می کنیم که این زن خطر بزرگی محسوب می شود، نه تنها حکومت یزید، بلکه هر حکومتی مانند یزید را تهدید می کند. پس زینب مارا هم تهدید می کند. از کجا این قطعیت را داشت که یزید هرگز نمی تواند نام او و خاندانش را محو کند. باید این چالش را روی میز تحقیق و تحلیل گذاشت.
این شرق شناس اروپایی نوشت: چه قدرتی بود که پادشاهی یزید را با آن تهدید کرد، این مسئله ای است که ما به سمت تامل و تفکر و ترس هدایت می کند. بنابراین باید تفکر زینبی را محو کرد، چون حکومت های ما را به سمت هلاکت سوق می دهد. بنابراین ما باید هرکسی که تفکر زینبی دارد، یعنی اصل، ارزش، اخلاق، ایدئولوژی و سیاست حضرت زینب(س) را دارد، بشناسیم. پس در کمین بنشینیم و او را در هم بکوبیم. ما باید اجازه رشد فرهنگ زینبی بدهید تا پیروانش کم شود و نفوذش از بین برود تا بتوانیم حکومت کنیم.
وی معتقد است که حضرت زینب(ع) بالاتر از هر سیاستمداری است. الان دلیل همراهی برادرش در این نبرد سخت را می دانیم. گویا می داند این جنگ دوام ندارد.
این شرق شناس اعتراف می کند: باید برای سال‌های آینده برنامه ریزی کنیم تا تفکر زینبی را که یکی از مهم‌ترین عوامل قدرت است، از بین ببریم. برای اینکه بتوانیم در فرهنگ سازی موفق شویم، باید قوانینی در اجرای خدمت به تفکر و ایدئولوژی مان تدوین کنیم. ما باید جایگزینی برای این زن قهرمان بزرگ پیدا کنیم. یعنی زنی که نماد زیبایی و زنانگی و مد است تا پشت مادی گرایی و فرمالیسم نفس بکشیم. باید با سادگی تفکر و عاطفه، و هر چیز جدید از آرایش، اخبارهنرمندان، داستان های عشقی و خیالی درگیر کرد.
وی می گوید: باید حیا را از بین برد، زیرا تنها با ترفند و مد و استفاده از اصطلاحات پررزق و برق نمی توان آنها را فریب دارد، کم کم باید آنها را قانع کرد. زنان از این که مرتبع و عقب مانده توصیف شوند، بیشتر از آنکه غافل از ارزش های اسلامی توصیف شوند، ناراحت می شوند. مگر اینکه زنان طبقه زینبی که پایدار و استوار باقی می مانند و از قدرت تفکر و بی تفاوتی به مد و ظواهر برخودار خواهند بود و ارزش های اسلامی را تقویت می کنند.
نظر شما